Logo Krajowej Rady Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego Przejdź na stronę startową

STAN BEZPIECZEŃSTWA RUCHU DROGOWEGO
ORAZ
DZIAŁANIA REALIZOWANE W TYM ZAKRESIE
W 2001 ROKU

Wprowadzenie

Zagrożenie mieszkańców Polski wynikające z liczby i skutków wypadków drogowych jest niewspółmierne wyższe niż w innych krajach europejskich, i to mimo znacznie niższego u nas wskaźnika motoryzacji. Podejmowane od kilku lat prace nad poprawa istniejącego stanu, koordynowane były przez Radę Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego powołaną uchwałą 92/93 RM jako międzyresortowy zespół koordynacyjny. Rada ta była reaktywowana w ostatnich latach kolejnymi Zarządzeniami Prezesa Rady Ministrów, a na jej czele stali kolejno Wicepremierzy, Premier i ministrowie właściwi ds. transportu. Ponadto należy w tym miejscu odnotować podpisanie w dniu 29 września 2001 r. przez Prezydenta RP znowelizowanej ustawy Prawo o ruchu drogowym. Zgodnie z tymi przepisami, które weszły w życie z dniem 1 stycznia 2002 r. powstała Krajowa Rada Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego oraz Wojewódzkie Rady BRD. Jest to o tyle istotne, iż od tej chwili Krajowa Rada i Rady Wojewódzkie są organami ustawowymi z jasno określonym składem i obowiązkami. Powstała sytuacja prawna pozwala na intensyfikację działań na rzecz brd i sprawniejsze realizowanie Krajowego Programu Poprawy BRD w Polsce.

Obecnie Krajowej Radzie BRD przewodniczy Pan Marek Pol – Wiceprezes RM, Minister Infrastruktury mający dwóch zastępców:

  • Pana Mieczysława Muszyńskiego - Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Infrastruktury oraz
  • Jerzego Mazurka - Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji.

Obsługę Krajowej Rady BRD tak jak to było dotychczas prowadzi Sekretarz Rady przy pomocy Sekretariatu Krajowej Rady BRD stanowiącego samodzielną jednostkę organizacyjną w Ministerstwie Infrastruktury. Do najważniejszych zadań Krajowej Rady BRD należy m. in. proponowanie kierunków polityki państwa, opracowywanie programów poprawy brd w oparciu o propozycje przedstawiane przez ministrów, inicjowanie badań naukowych i  współpracy zagranicznej oraz kształcenia kadr administracji publicznej, inicjowanie i opiniowanie aktów prawnych oraz umów międzynarodowych, współpraca z właściwymi organizacjami społecznymi i instytucjami pozarządowymi, inicjowanie działalności edukacyjnej i informacyjnej oraz analiza i ocena podejmowanych działań.

Na czele Wojewódzkiej Rad BRD z mocy ustawy stoi wojewoda mający dwóch zastępców: marszałka województwa oraz wojewódzkiego komendanta Policji. Do ustawowych obowiązków Wojewódzkich Rad BRD należy m. in. koordynowanie i określanie kierunków działań administracji publicznej w sprawach brd, opracowywanie regionalnych programów poprawy brd, opiniowanie projektów aktów prawa miejscowego w zakresie brd, zatwierdzanie planów wydatków wojewódzkich ośrodków ruchu drogowego w części przeznaczonej na poprawę brd, inicjowanie współpracy międzywojewódzkiej i działalności edukacyjno-informacyjnej. W pracach Wojewódzkich Rad mogą brać udział również przedstawiciele instytucji pozarządowych, pracownicy naukowi wyższych uczelni lub jednostek naukowo - badawczych oraz niezależni eksperci.

Poczynione na przestrzeni ostatnich lat działania mające na celu szeroko rozumianą popularyzację problematyki bezpieczeństwa ruchu drogowego doprowadziły do poszerzania kręgu  podmiotów zainteresowanych ową tematyką. Obok dużych instytucji takich jak firmy ubezpieczeniowe, czy też media należy wymienić wiele mniejszych instytucji działających lokalnie. Jest to pozytywne zjawisko wskazujące, iż wypadki drogowe i ich konsekwencje, które jeszcze parę lat temu dla wielu ludzi były nieistotne, teraz postrzegane są nawet przez małe społeczności jako niepożądany element naszego życia. Istotnym dla dalszej działalności na polu bezpieczeństwa był fakt przyjęcia w dniu 8 maja 2001 r. przez Radę Ministrów Krajowego Programu Poprawy Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego w Polsce. Jego podstawowym założeniem jest stworzenie systemu współdziałania organów administracji rządowej i samorządowej w zakresie zarządzania brd w regionach, powiatach i gminach poprzez m. in. oddziaływanie w sposób bezpośredni na zachowania użytkowników dróg. Przyjęte cele podzielono na cel krótkoterminowy polegający na zmniejszeniu liczby śmiertelnych ofiar wypadów drogowych do 5 500 do końca 2003 oraz cel długoterminowy zakładający spadek tej liczby o kolejne 1 500 do końca 2010 r. Według wstępnych danych cel krótkoterminowy został osiągnięty już pod koniec 2001 r. Dla osiągnięcia celu długoterminowego konieczne jest zidentyfikowanie wszelkich działań na rzecz brd. Program zakłada, że największą redukcję zagrożenia na polskich drogach można osiągnąć poprzez koncentracje działań na siedmiu problemach: nadmierna prędkość jazdy, młodzi kierowcy, niechronieni użytkownicy dróg, nietrzeźwi użytkownicy dróg, ciężkość wypadków, przejścia dróg przez małe miejscowości i miejsca koncentracji wypadków drogowych (czarne punkty).

W wyniku podjętych działań rok 2001 okazał się kolejnym, w którym w statystykach policyjnych odnotowano poprawę bezpieczeństwa ruchu drogowego na polskich drogach. I tak, liczba zabitych w wypadkach drogowych zmniejszyła się o 12,1%, liczba rannych o 6,6%, zaś liczba wypadków drogowych o 4,8%. Niestety musimy mieć świadomość, że nadal stan bezpieczeństwa w Polsce jest dalece niezadowalający, a skutki wypadków drogowych stanowią ok. 2,7% Produktu Krajowego Brutto nie licząc tragedii rodzinnych i skutków społecznych z nimi związanych.